De toenemende nadruk op het gebruik van hernieuwbare energiebronnen en de bevordering van de zelfvoorziening van huishoudens op het gebied van energie zijn de sleutelfactoren in de ontwikkeling van gedistribueerde energieopwekking in Polen en de rest van de wereld. In dit artikel geven en leggen we niet alleen de basisdefinities uit, waarin wordt uitgelegd wat prosumentenenergie is, maar we presenteren ook de belangrijkste aannames en beperkingen waarmee het nationale energiebeleid te maken krijgt bij het streven naar decentralisatie van de structuur van elektriciteitsproducerende locaties.
![](https://bcdn.products.pcc.eu/wp-content/uploads/2023/02/miniatura-energetyka.png)
Wat is prosumentenenergie?
De term ‘prosumer-energie’ verwijst naar een systeem waarin energie wordt geproduceerd door de ontvangers, die prosumers worden genoemd. Kenmerkend is de locatie van elektriciteitsopwekkingsinstallaties in de buurt van het punt van verbruik, dwz huizen of gebouwen van huisvestingsmaatschappijen. Uitgangspunt van de prosumentenopwekking is dat elk huishouden zijn eigen energie opwekt en zo onafhankelijk wordt van elektriciteitsvoorziening van distributeurs. Omgekeerd worden tijdens een lage vraag de overschotten die in het prosumentensysteem worden geproduceerd, teruggevoerd naar het net, zodat de operator deze bij een toenemende vraag kan teruggeven aan de gebruiker.
De belangrijkste redenen om te investeren in energieopwekking door prosumenten
Het belangrijkste doel waarvoor de prosumentenenergie-industrie in Polen en de rest van de wereld zich de afgelopen jaren zo dynamisch heeft ontwikkeld, is de wens om de bronnen van elektriciteit of warmte te diversifiëren en tegelijkertijd de productiekosten te verlagen. Ontwikkelde landen en ontwikkelingslanden laten een grotere vraag naar elektriciteit zien, wat op zijn beurt de belasting voor energiesystemen en installaties verhoogt. Ook voor de consument is de onzekere situatie op de wereldmarkten van groot belang, wat zich vertaalt in forse stijgingen van de energieprijzen. Een andere factor die de ontwikkeling van prosumenten en gedistribueerde energieopwekking stimuleert, zijn de stijgende distributiekosten, die een toenemend percentage uitmaken van de verschuldigde bedragen zoals weergegeven op elektriciteits- of verwarmingsrekeningen. Op dit punt moeten we het toegenomen milieubewustzijn van burgers vermelden, die steeds meer vertrouwen op hernieuwbare energiebronnen om de ecologische voetafdruk te minimaliseren en ‘schone’ elektriciteit gebruiken om apparaten in hun huishoudens zoveel mogelijk van stroom te voorzien.
Elementen van energieopwekking door prosumenten
De ontwikkeling van gedistribueerde en prosumer energieopwekking gaat gepaard met een maximaal gebruik van natuurlijke hulpbronnen en grondstoffen die kunnen worden gebruikt in bijvoorbeeld elektriciteitsopwekkingsinstallaties. Daarom is er een groeiende belangstelling voor basisenergiebronnen, zoals:
- zonne-energie, waterkracht, windenergie,
- biogas dat voornamelijk afkomstig is van boerderijen,
- gemeentelijk afval dat kan worden gebruikt voor energiedoeleinden.
Vanwege de lage bebouwingsdichtheid en de toegang tot open ruimten zijn landelijke gebieden een veel effectievere omgeving dan sterk verstedelijkte gebieden in het kader van groene energieproductie . Om de productie echter zo efficiënt mogelijk te laten zijn, is het noodzakelijk om de juiste hulpbronnen in een bepaald gebied te identificeren en deze op de juiste manier in het energiesysteem te integreren.
Wat is het doel van energieopwekking door prosumenten?
In minder verstedelijkte gebieden, waar de energie-infrastructuur niet zo ontwikkeld is als in grote steden en waar consumenten elektriciteit vaak halen uit installaties die deze over lange afstanden transporteren (wat onder andere resulteert in bepaalde energieverliezen), is de noodzaak om de voorraden aan te vullen en te garanderen de duurzame ontwikkeling van deze gebieden verhoogt de druk op de energieopwekking door prosumenten. Tegelijkertijd drijft de technologische ontwikkeling de kosten voor het opwekken van elektriciteit in huishoudelijke installaties steeds lager, wat zich vertaalt in een grotere beschikbaarheid van oplossingen en installaties voor energieproductie in decentrale systemen.
Wie is een prosumer en wat betekent RES?
Om de vraag wat energieopwekking door prosumenten is volledig te beantwoorden, moet men beginnen met de definitie van een prosument. De term, die een combinatie is van de woorden ‘producent’ en ‘consument’, verwijst naar een persoon die energie produceert voor zijn eigen behoeften, terwijl hij deze voor persoonlijke doeleinden gebruikt. Wat in gedachten moet worden gehouden, is dat prosumenten in Polen alleen degenen kunnen zijn die energie uit hernieuwbare bronnen halen. RES staat voor hernieuwbare energiebronnen, waarvan de exploitatie de bron niet permanent uitput. Bronnen zoals wind, water, geothermie en biomassa raken niet uitgeput, maar vernieuwen zichzelf in korte tijd nadat de energie die ze leveren is verbruikt, waardoor de energie die eruit wordt gewonnen niet afhankelijk is van eindige hulpbronnen, zoals het geval is met fossiele brandstoffen.
Prosumentenenergie en decentrale energieopwekking
Gedistribueerde energie (een alternatief voor het traditionele, gecentraliseerde model van elektriciteitsproductie) is een concept dat sterk wordt geassocieerd met energieopwekking door prosumenten. In het traditionele systeem wordt energie geproduceerd door een tiental grote energiebronnen (bijvoorbeeld kolencentrales). Deze energie wordt vervolgens over lange afstanden overgedragen. Het idee van gedistribueerde energieopwekking is zo’n marktdiversificatie, waardoor het elektriciteitsopwekkingsproces gediversifieerd wordt en beter geschikt is voor de soorten hulpbronnen die in een bepaald gebied beschikbaar zijn. Kleine productie-eenheden, bijvoorbeeld prosumenten, energiecoöperaties of gemeentelijke elektriciteitscentrales, zijn verantwoordelijk voor de productie van elektriciteit, evenals verwarming en koeling, vaste, vloeibare of gasvormige brandstoffen in gedistribueerde energiesystemen.
Gedistribueerde energieopwekking versus hernieuwbare energie
Het is ook vermeldenswaard dat er een verband bestaat tussen de gedistribueerde energieopwekking en HEB, aangezien installaties die in dit systeem energie produceren, heel vaak gebruik maken van hernieuwbare bronnen. Dit is echter geen vaste regel. Vaak produceren kleine installaties die conventionele brandstoffen gebruiken, zoals aardgas, geen hernieuwbare energie, ondanks het feit dat ze zijn geclassificeerd als gedistribueerde energieopwekkers. Het is echter voldoende om in het bovenstaande voorbeeld het aardgas te vervangen door biomassa om over te schakelen naar een gedistribueerd systeem met behulp van RES.
Gedistribueerde energieopwekking in Polen en in de wereld
Over de hele wereld en in Polen worden gedistribueerde energie en energieopwekking door prosumenten gepresenteerd als alternatieven voor gecentraliseerde systemen waarin grote ondernemingen elektriciteit, warmte of brandstoffen produceren en deze vervolgens door het land distribueren. Diversificatie van energiebronnen helpt om de energiezekerheid te vergroten, terwijl de klimaatverandering wordt erkend, ook al dient het om het elektriciteitsverbruik in huishoudens te verhogen. In overeenstemming met het door Polen vastgestelde beleid zal tegen 2030 het aandeel van HEB in de nationale energiemix 20%bedragen. In individuele regio’s van het land kan dit aandeel echter veel hoger zijn en kunnen consumenten zelf beslissen of ze liever energie van distributeurs kopen of zelf produceren door middel van prosumer-installaties, bijvoorbeeld fotovoltaïsche systemen of zonnecollectoren. .